Dyskutowano o Mistrzu Matejce i jego uczniach

W roku bieżącym przypada 180. rocznica urodzin i 125. rocznica śmierci Jana Matejki. Jego życie i twórczość były głównym tematem sesji naukowej "Akademia – początki. Mistrz Matejko i uczniowie", która odbywała się w dniach 27-28 listopada 2018 r. w Auli krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Postać Jana Matejki jest szczególnie bliska całej społeczności krakowskiej ASP. W 1873 roku Szkoła Rysunku i Malarstwa została wyłączona z Instytutu Technicznego i stała się samodzielną Szkołą Sztuk Pięknych - jej dyrektorem został Jan Matejko. Matejko, który na czele SSP stał przed dwadzieścia lat, pchnął uczelnię na nowe tory rozwoju i zapisał się złotymi zgłoskami w annałach Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Zapisał się chociażby tym, że zainicjował budowę gmachu Akademii przy dzisiejszym placu Jana Matejki. W 1979 r. Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie nadano imię Jana Matejki.

 

Organizatorem sesji naukowej było Muzeum Narodowe w Krakowie (oddział Dom Jana Matejki) oraz Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Wydarzenie otworzył JM Rektor Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie prof. Stanisław Tabisz zaś wprowadzenia w tematykę dokonał Dyrektor Muzeum Narodowego w Krakowie dr hab. Andrzej Betlej.

 

Podczas dwudniowej sesji uczestnicy mogli zapoznać się z następującymi referatami:

  • Matejko krytykowany… /prof. Stanisław Tabisz, rektor ASP w Krakowie/
  • Kremer i Matejko – dwie wizje sztuki /prof. Franciszek Chmielowski, ASP w Krakowie/
  • Zygmunt Langman – rzeźbiarz Matejki /prof. Franciszek Chmielowski, ASP w Krakowie/
  • Szkoła Sztuk Pięknych w czasach Jana Matejki /Michał Pilikowski, ASP w Krakowie/
  • "Kto pragnie zrozumieć artystę…" Jan Matejko /Marta Kłak-Ambrożkiewicz, Muzeum Narodowe w Krakowie/
  • „Droga do doskonałości” Stanisława Wyspiańskiego. Rysunki i szkicowniki artysty z okresu nauki w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie /Magdalena Laskowska, Muzeum Narodowe w Krakowie/
  • Wojciech Weiss – ostatni uczeń Matejki /Zofia Weiss-Nowina Konopka/
  • „W cudzych chomątach nie mogę jakoś maszerować” – nowa sztuka a Jan Matejko /Urszula Kozakowska-Zaucha, Muzeum Narodowe w Krakowie/
  • Maurycy Gottlieb – (nie)pokorny uczeń Jana Matejki /Maria Milanowska, Muzeum Pałac Herbsta/
  • Julian Fałat. Z okna pracowni. Pejzaże miejskie i podmiejskie /Teresa Dudek-Bujarek, Muzeum Historyczne Bielsko-Biała/

 

Sesja naukowa zakończyła się dyskusją i podsumowaniem.

 

ASP_w_Krakowie_01ASP_w_Krakowie_02ASP_w_Krakowie_03ASP_w_Krakowie_04ASP_w_Krakowie_05ASP_w_Krakowie_06ASP_w_Krakowie_07ASP_w_Krakowie_08ASP_w_Krakowie_09ASP_w_Krakowie_10ASP_w_Krakowie_11ASP_w_Krakowie_12ASP_w_Krakowie_13

 

Jan Matejko (ur. 1838 r. w Krakowie, zm. 1893 w Krakowie). Studia rozpikto sesja_matejkopoczęte w Szkole Rysunku i Malarstwa przy Instytucie Technicznym w Krakowie w l. 1851-58 u W. K. Stattlera i W. Łuszczkiewicza kontynuował w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium przez kilka miesięcy 1859 w H. Anschutza i w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu (w 1860) u C. Rubensa.
Wiele podróżował po Europie i po Polsce. Mieszkał w Krakowie, skąd odwiedzał Koryznówkę - dom rodzinny Serafińskich w Nowym Wiśniczu i jeździł często do Krzesławic koło Krakowa, gdzie od 1876 miał własny dworek i pracownię. W 1864 ożenił się z Teodorą Giebułtowską.
Był twórcą obrazów, wielkich przeważnie rozmiarów, głównie z dziejów Polski, najwybitniejszym i najbardziej sugestywnym malarzem historycznym. Wśród jego dzieł szeroko znanych są kompozycje: "Kazanie Skargi", "Rejtan", "Unia Lubelska", "Batory pod Pskowem", "Bitwa pod Grunwaldem", "Hołd Pruski", "Śluby Jana Kazimierza", "Kościuszko pod Racławicami", cykl "Dzieje cywilizacji w Polsce", liczne portrety, autoportrety, obrazy religijne i rodzajowe a także polichromia kościoła Mariackiego w Krakowie oraz cykle rysunkowe "Ubiory w Polsce od 1200 do 1795" i "Poczet królów i książąt polskich".
Obrazy wystawiał wielokrotnie w Polsce (np. stale w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie i w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie) i za granicą. Wzbudzały podziw i uznanie, były szeroko popularyzowane poprzez reprodukcje.
Wysoko odznaczany i wyróżniany (np. w 1880 złożył wizytę w jego pracowni cesarz Franciszek Józef I), był doktorem honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego (1887), Członkiem Towarzystwa Naukowego w Krakowie (1864), Akademie des Beaux-Arts w Paryżu, Instytut de France, Akademii Sztuki w Berlinie, Rafaelowskiej Akademii w Urbino, Kunstlergenossenschaft w Wiedniu.
Jego dzieła znajdują się w wielu muzeach, m.in. Narodowym w Krakowie, Warszawie, Wrocławiu, w Uniwersytecie Jagiellońskim i innych zbiorach w Polsce i za granicą. W Krakowie Dom Matejki (przy ul. Floriańskiej, który nabył w 1874) jest oddziałem Muzeum Narodowego; Dworek Matejki w Krzesławicach należy do Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych; również Koryznówka Serafińskich zawiera pamiątki matejkowskie.
W l. 1873-93 był dyrektorem Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie i prowadził pracownię malarstwa historycznego. Swą indywidualnością artystyczną i autorytetem wywierał szeroki i ogromny wpływ na Szkołę, sztukę i współczesne życie intelektualne Krakowa.
/Życiorys z książki "175 lat nauczania malarstwa, rzeźby i grafiki w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych"/

pikto sesja_matejko_jan



Wpisany przez Monika Żarnowska 30.11.2018r. Ostatnia zmiana 30.11.2018r.

Ta strona używa cookies. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na wykorzystywanie cookies, zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki.

Więcej informacji znajdziesz w Polityce prywatności

Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie | pl. Jana Matejki 13, 31-157 Kraków | [+48 12] 299 20 00 | Ten adres email jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć