Zaznacz stronę

W sobotę 6 czerwca 2026 roku odbyło się oficjalne otwarcie Muzeum Igora Mitoraja w Pietrasanta. Aktualnie prezentowana wystawa „Mitoraj – Present” jest pokazem kolekcji blisko 70 dzieł przekazanych muzeum przez spadkobiercę dorobku artysty – Jeana-Paula Sabatiera.

W otwarciu uczestniczyła oficjalna reprezentacja władz państwowych, regionalnych i samorządowych, w tym: Alessandro Giuli – minister kultury Republiki Włoskiej, Eugenio Giani – przewodniczący Regionu Toskanii, Frank Boehm – dyrektor Muzeum Igora Mitoraja, Jean-Paul Sabatier – prezes Fundacji Igora Mitoraja, Paolo Brescia – główny architekt i projektant muzeum oraz Alberto Stefano Giovannetti – burmistrz Pietrasanta.

Minister kultury Alessandro Giuli oraz pozostali goście wydarzenia w swoich okolicznościowych wystąpieniach wielokrotnie podkreślali polskie pochodzenie Igora Mitoraja i jego szczególne związki z Akademią Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. W uroczystościach uczestniczyli ponadto honorowy konsul Rzeczypospolitej Polskiej we Florencji Stefano Barlacchi, przedstawiciele rodziny artysty, licznie zgromadzeni mieszkańcy miasta, wybitni artyści tworzący w lokalnym środowisku, przedstawiciele Polonii oraz kolekcjonerzy i miłośnicy twórczości Mitoraja z całego świata. Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie reprezentował prorektor ds. współpracy dr hab. Bartłomiej Struzik, prof. ASP.

Igor Mitoraj urodził się 26 marca 1944 roku w Oederan w Rudawach jako syn deportowanej polskiej robotnicy przymusowej i francuskiego jeńca wojennego. Dzieciństwo i młodość spędził w Polsce. W po ukończeniu Liceum Sztuk Plastycznych w Biesku Białej, w 1963 roku rozpoczął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1968 roku wyjechał do Paryża, gdzie kontynuował naukę w École Nationale Supérieure des Beaux-Arts. Początkowo zajmował się malarstwem i grafiką, jednak od połowy lat siedemdziesiątych, po odbyciu podróży do Meksyku ostatecznie zwrócił się w kierunku rzeźby.

Od 1977 roku jego rzeźby i rysunki prezentowano na około 120 wystawach indywidualnych na całym świecie. Monumentalne realizacje artysty znajdują się w reprezentacyjnych przestrzeniach wielu miast, między innymi w Paryżu (La Défense), Rzymie, Mediolanie, Lozannie, Londynie, Krakowie, Warszawie, Scheveningen koło Hagi, a także w Stanach Zjednoczonych i Japonii. W niewielkiej toskańskiej Pietrasanta powstały najważniejsze działa Mitoraja w tym m.in. monumentalne rzeźby wykonane z marmuru pochodzącego z pobliskiej Carrary czy rzeźby z brązu odlewane przez mistrzów z okolicznych warsztatów.

Głównym motywem twórczości Mitoraja było ludzkie ciało – jego piękno, ale i kruchość oraz nieuchronne przemijanie. Poprzez swoje dzieła artysta podejmował refleksję nad kondycją człowieka i najgłębszymi aspektami ludzkiej natury. Oprócz rzeźb wielkoskalowych i rozwiązań architektoniczno-rzeźbiarskich tworzył obiekty kameralne, mozaiki i formy użytkowe z motywami zaczerpniętymi z własnej twórczości oraz scenografie przedstawień operowych. Zajmował się malarstwem na jedwabiu i rysunkiem, który przez całe życie tworzył na zwykłym papierze pakowym.

W 2003 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Za wybitne zasługi dla kultury został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2005) oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2012). W latach 2003 – 2004 odbył się cykl monumentalnych wystaw dzieł artysty w przestrzeniach publicznych Krakowa, Poznania i Warszawy.

Igor Mitoraj zmarł 6 października 2014 roku w Paryżu. Zgodnie ze swoją wolą został pochowany na cmentarzu miejskim w Pietrasanta, mieście, w którym spędził najważniejszy i najbardziej płodny okres swojego życia. Rada miejska Pietrasanta, w uznaniu wybitnego dorobku artysty i jego wkładu w promocję miasta nadała mu w 2001 roku tytuły honorowego obywatela.

Zachęcamy do śledzenia oferty kulturalnej Muzeum Igora Mitoraja, dostępnej na stronie:

www.museomitoraj.it/en

Jeszcze w tym roku nakładem Wydawnictwa ASP ukaże się monografia Igora Mitoraja pod redakcją prof. ASP Bartłomieja Struzika.